ၿမစ္ရုိး

ၿဖန္႔က်က္လုိက္စမ္းပါ
ငါ႔အေပၚကုိ.............
အထပ္ထပ္က်လာတဲ႔
မင္းတုိ႔ပုိက္ကြန္ေတြ ၾကားထဲမွာ
နာၾကင္စရာ..
ဘာမွမရွိပဲနဲ႔.............
ငါဟာ လွလွပပနဲ႔ စီးဆင္းတတ္တယ္ေလ။

ထန္လုိက္စမ္းပါ
မုန္တုိင္းရယ္.............
မင္းမာန္ေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိရွိ
မင္းဟန္ေတြ ဘယ္ေလာက္မာမာ
ငါ႔ကဗ်ာ ရင္လွဳိင္းေအာက္မွာ
မင္းလည္း လူးလြန္႔သြားမွာပါ............။

ထြန္းလုိက္စမ္းပါ
ေသာင္ေတြရယ္............
ေႏွာင္းတစ္ခ်ိန္က
ငါ႔အမွားေအာက္မွာ
မင္းလည္းေကာင္းေကာင္း
အနည္ထုိင္တတ္သားပဲ...............
မွဳိင္ေတြလက္ခ် စရာလား
ရင္႔က်က္တဲ႔ ငါ႔ကမ္းပါးေတြက
ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ၿဖဳိခ်
မင္းတုိ႔လည္းၿပဳိက်သြားမွာပါ................။

ငါဟာ...................
ပင္လယ္မဟုတ္ဘူး
ငါဟာ...................
သမုဒၵရာမဟုတ္ဘူး
ခပ္သာသာ စီးဆင္းေနတဲ႔
ၿမစ္ရုိးေလးတစ္ခုပါ........
ငါဟာ.....................
ပင္လယ္လုိမဆူညံဘူး
သမုဒၵရာလုိ လွဳိင္းမထန္ဘူး
အရုိင္းဆန္တဲ႔ ငါ႔ၿမစ္ရုိးမွာ
ငါ႔တစ္ကုိယ္စာ ၀မ္းစာရယ္
ငါ႔ၾကဳိလင္႔တဲ႔ ရာသီေတြပဲရွိတယ္....
ငါ႔ဟာ ၿမစ္ရုိးတစ္ခုပဲ........
ပုိက္ကြန္ေတြၾကားက ၿမစ္ရုိး......
မုန္တုိင္းထန္ခဲ႕ဘူးတဲ႔ၿမစ္ရုိး.......
ေသာင္ထြန္းခဲ႔ဘူးတဲ႔ၿမစ္ရုိး........
ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္..........................
ငါဟာ ၿမစ္ရုိးတစ္ခု...................။