Friday, February 5, 2010

ရင္ဘတ္အႏြမ္း

တစ္ကယ္ေ၀းရၿပီဆုိေတာ႔မွ
ေဆြးခ်က္ကနာ..............
ေ၀းရမယ္ၾကဳိသိေနတဲ႕တုိ႕ေတြ
ဟုိး အေ၀းကုိေမွ်ာ္မၾကည္႕ပဲ
ရစ္၀ဲေနတဲ႕မ်က္ေရေတြနဲ႕
အေဖာ္ၿပဳ ခ်စ္ၿမဲခ်စ္ခဲ႕တယ္
ညစ္ႏြမ္းလာစရာမရွိေတာ႔တဲ႕
ကုိယ္တုိ႕အခ်စ္ေတြဟာ
အခ်ိန္ေတြဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ
ေနရာေတြဘယ္ေလာက္ကြာကြာ
သစ္ဆဲ....သစ္ဆဲပဲ..........
ဘ၀လမ္း တစ္ခမ္းတနားနဲ႕
အခ်စ္ကုိအေရွ႕မွာတင္ထား
သူၾကြယ္သားလည္းမဟုတ္ေတာ႕
မင္းႏွလုံးသားမွာေတာ႕
ကုိယ္ဟာ သတၱိေလ်ာ႔နည္းသူေပါ႕
ေလာကဒဏ္ၾကမ္းၾကမ္္းထဲမွာ
သံေယာဇဥ္အမွ်င္တန္း......
ရင္ဘတ္အႏြမ္းေလးနဲ႕ပဲ
မင္းဘ၀လမ္းေလးထဲကုိ
ပန္းေတြခင္းက်င္းေပးလုိက္ပါေတာ႔မယ္...။

0 comments: